[pasikonik]

Okruch

Święte wysoko, święte w dolinie
I mały ja okruch strachu
To tylko burza – mówisz – i giniesz
Ja coraz mniejszy z każdym krokiem

Ref: Przemykam się między palcami burzy
I drugiej szansy szukam wśród smug
Na życie w deszczu lecz z suchą twarzą
Na lżejsze buty – tyle tu dróg

Z których zawrócić będzie trzeba
By nie zgiąć kolan przed nową ścianą
Choćby najświętszą, niby do nieba
Ale wciąż ścianą pozostaje

Do świata w którym biel i czerń
Nie muszą mieszać się ze sobą
By stworzyć życie, okryć pień
Co i tak padnie, spłynie z wodą

Do świata gdzie ceniony jest chłód
Bo tyle wart jest co gorące
A kubek wody nie kpi rdzą
I wiatr z gałęzi kłamstwa strąca

Święte wokoło i mały ja
Okruch strachu po burzy
Oczy zamknięte chwila trwa
I nie wiem czy je otworzyć

[norobob]

a dałoby się tego
posłuchać?

[eva_14]

[pasikonik]

trafiłaś
Ślepozę (to takie rzadkie schorzenie) miałem wtedy chyba. Albo wróciłem z Bieszczadów w stanie wskazującym.
Już poprawiam

P.S. Ja Ci posyłałem na PW, no może z jednym wyjątkiem, a Ty mi taki numer...
Nieładnie

[pasikonik]

Cytat:

a dałoby się tego posłuchać?

Niestety nie, to były moje początki na Peesie, wkleiłem tylko tekst, choć powinienem był go wkleić w... no właśnie. Ni to rymy, ni wolny.

[norobob]

tak smakują zawiedzione nadzieje

[eva_14]

Cytat:

P.S. Ja Ci posyłałem na PW, no może z jednym wyjątkiem,

o ten wyjątek, rzecz się rozbiła

[pasikonik]

No, to teraz masz przechlapane . Lepiej sprawdzaj każdy wyraz .