POSTscriptum Strona Główna  
  POSTscriptum
FAQ  FAQ   Szukaj  Szukaj   Użytkownicy  Użytkownicy   Grupy  Grupy
 
Rejestracja  ::  Zaloguj Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości
 
 Ogłoszenie 

Ocalmy od zapomnienia
Zapraszamy do nominowania utworów i wzbogacenia działu: Klasyka POSTscriptum
SZCZEGÓŁY W PIERWSZYM POŚCIE TEMATU

Czy chcemy wydać jubileuszową, bo dziesiątą, Antologię POSTscriptum?
LINK DO TEMATU Z LISTĄ OBECNOŚCI


Odpowiedz do tematu POSTscriptum Strona Główna » DZIAŁY AUTORSKIE » Poezja autora
Poezja autora
Autor Wiadomość
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-09-29, 02:50   Poezja autora


***



Z pocałunkiem pożegnania
Gdy przychodzi czas rozstania
Wyznać teraz się nie wzbraniam
Żywot mój był tylko snem
Wszystko to co nam się zda
Jak sen we śnie bowiem trwa
Rację miałaś dziś to wiem.


Edgar Allan Poe




delikatny wzroku cień



miłość gdzieś zakryta snem
jak sen wieczny wije się
cała ziemia choć we łzach
zmienia się w północnych mgłach

a gdy ogniem ciągłym trwa
smak połączeń następstw zna
inny dotknie brzegu ląd –
w wschód aniołów gnomów wstąp –

ziemi starej rękę podaj
w złoty sen aniołów – wiem
miłość gdzieś zamknięta w snach
sen miniony nie jest snem

za dotknięciem krwi żelaza
gdy orkiestra nasza gra
ziemski przemarsz jeszcze trwa
światło senne się powtarza

słońc różanych palisada
cała miłość się przetwarza
na obrzeżach rozgwiazd siada
w delikatny wzroku cień

staje się zwyczajnym dniem
to wiedziałaś – ja to wiem
i to nie był pieśni tren
dzień terrary nie był snem
osobisty moment znał

by zastąpić sen płomieniem
spojrzę tam gdzie leżał sen
teraz dzień już będzie cieniem
miłość już nie będzie snem



Agamemnon
10.03.2018 14:20 Szpital Reymonta
_________________
Agamemnon
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-09-30, 01:28   

pustynia



Słońce prażące tu na pustyni
i piasek złoty

I to gwiaździste niebo w nocy
spalone gardło i obojętność surowa
piękna i znikąd ratunku

i tylko wektor śmierci
a w źrenicach fata

Jesteś tu w swoim istnieniu
nagi pomiędzy ziemią a niebem
Przytłoczonym do ziemi, gdzie
znajduje się perła poznania

Natura pyta głosem wyroków
i według doświadczenia dociera
do swej istoty i celu

Przenika rzeczywistość i panuje
nad nią, sprowadza do tego
co jest bezsporne

posługuje się jedynie jasnym ideałem
tkwiącym w samej sobie
i określa bezbrzeżność wszystkiego
co jej dotyczy i wydaje wyrok

śmierci na tego, kto nie
posiadł kwestii sensu




por.: K. Rahner






Agamemnon

http://poezjafilozoficzna.blogspot.com/
_________________
Agamemnon
  
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-01, 03:43   

spotkanie z Simone Weil

(fraszka nietypowa)


noc się kończyła - spieszyłem do gaju
Akademosa a za mną poranek podążał
wspaniały
chciałem go widzieć
nad pagórkami ponad palmami
a także przy szklistym i rwącym ruczaju
całego w rosach.

a oto pani już na spacerze - widzę
w lutniach słowika
odbitych echem
pełna uśmiechu
pełna mądrości o jakich mało
i rzekła do mnie:
czego tu szukasz młody człowieku? -

piękna i prawdy oraz uśmiechu - odpowiedziałem
jak filozofom wielkim przystało.



Agamemnon


http://poezjafilozoficzna.blogspot.com/
_________________
Agamemnon
  
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-02, 01:05   

Wiosną 1945





Nie będziesz w tym roku wiosno przejrzystą
powstrzymaj swą siłę

Przyhamuj swą siłę w majowych zapędach
pomyśl o chorej Warszawie
i biednych przybłędach

Zastanów się wiosno gdy płaczę nad tobą
bez żywych już kwiatów na wspólnej mogile

*

Nie pozwól zarosnąć kasztanom tej wiosny
czarnym prochem zatrutym

Dziwne drzewa wciąż rosną
wyciągają żałosne nad wyraz kikuty
i krzyczą o pomstę do nieba – zwęglone motyle

Gdy wrony kraczące przelecą nad miastem
wspomnij że ostał się Kraków
Nie gniewaj się wiosno kikutem porosłą
wśród ptaków lecących nad chwastem
spalonej Warszawy.



(Parafraza wiersza; Do wiosny paryskiej 1940 Ireny Tuwim)

Agamemnon
20.05.2018, 10:11
_________________
Agamemnon
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-04, 01:11   

Wielki Wybuch


W materii rozognionej zawarty kwiat lotosu
na koniec mały człowiek agresję sieje wokół
co nie był nawet w stanie bez wojny istnieć - krwawy

w materii rozognionej białe kwiaty suną
w zielonej koniczynie jedwabny płynie pokój

Co z tym człowiekiem wokół?



Agamemnon



08.03. 2018 13:10, Szpital Reymonta



www poezja filozoficzna Agamemnon blog
_________________
Agamemnon
  
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-04, 12:23   

konieczność




szukałem ciebie
najpierw u samego Boga
w dzień biały
i czerniach nocy
przy czterech ran pochodniach

A kiedy przyszłaś
jak sztandar zniszczony
czas się nachylił
ku wieczorowi

Gdzie byłaś

...

W
harmonii bytu
z
bezdrożem.




Agamemnon

www poezja filozoficzna Agamemnon blog
_________________
Agamemnon
  
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-04, 12:31   

***


determinizmem cienkim kreślisz
chociaż powstaję widzę drogę
w słonecznej róży płatki śniegu
aromat bieli nieskończony
i choć tak pięknie iść nie mogę

centrogram pióra jeszcze iskrzy
wpół zapomnianych zwojach mózgu
próbuję iść po śladach wtórych
czas już przychodzi coraz bliżej
ociera się o diagram smutku




www poezja filozoficzna Agamemnon blog
_________________
Agamemnon
  
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-05, 21:59   

Juliuszowe przesłanie
( Rok J. Słowackiego, pentaptyk polski, Juliusz Słowacki, fragmenty)



Ten który w czasy w dnie potopowe
Spoza mgieł wyszedł duch naszych dusz
I z tęcz słoneczną pokazał głowę
Kamiennych praw nie ruszy już

Aż je złamiemy - rzekł. Pieśni nowe
Ogarną ziemię tak wszerz i wzdłuż

Którzy mię jeszcze dzisiaj słuchacie
Dawnego ducha tajemnych mów
Niechaj wam pięknie w ubogiej chacie
Zaśpiewam pieśnią złocistych słów

Jeśli jaskółka żyć będzie z wami
Zamieszka z wami domowy Bóg
Wiatr co zawieje między grobami
Nie sięgnie waszych domowych próg

Lecz gdy przyjmiecie te złote słowa
Królowie będą wchodzić w wasz dom
Dziecię urodzi się i wychowa
Złe duchy błysną lecz ujdą w toń

Jagoda wasza zdrowie zachowa
Ogród w zapachach od licznych róż
W domu brzmieć będzie Lachitów mowa
I pola kipieć od złotych zbóż

*

Adama włączę tutaj przesłanie
Aby się cieszył prastary Lech
By Juliuszowe wieszcza wołanie
Dotarło do wszystkich Lachitów strzech

A ja jak pielgrzym w próg Kraka grodu
Tam na Wawelu, podążę doń
Do śpiących wieszczów w kryptach narodu
Podam im swoją duchową dłoń.

(Parafraza, Król duch, Juliusz Słowacki)


Agamemnon

www poezja filozoficzna Agamemnon blog
_________________
Agamemnon
 
 
Agamemnon 

Dołączył: 29 Wrz 2018
Posty: 37
Skąd: Katowice
Wysłany: 2018-10-07, 00:06   Uczeni i mądrość

Uczeni i mądrość
(pieśń)


Niebo dotykać mądrych głów będzie
Wśród grona bogów, wśród wspaniałości
Przebywać będą.

Godny dar głodu wybitnych uczonych
Hederae dla nich, - gdy służą ludzkości
Globowy duch przędzie
Gdy duchy przędą

W Olimpu progów, światów podwoi
Bywać nie może;
Kto pośród nauki, -
Ten kto nie trawi pojęcia mądrości
I prawdy się boi.
A pośród sztuki
Wiedzy - pobłądzi, - o wielki tu sądzie! -
Zrzeka się wiecznie
Tej wspaniałości.

Wśród gronostajów na tronie zasiądzie
Wśród gronostajów mędrkując utonie.

W Olimpu progów i światów ostoi
Bywać nie może
Ten kto nie trawi pojęcia mądrości
I prawdy się boi.

Godny dar głodu wybitnych uczonych
Hederae dla nich!, - gdy służą ludzkości

Niebo dotykać chce mądrych głów tronów
Wśród grona bogów, wśród wspaniałości
Przebywać będą

W Olimpu progów, co światom przystoi
Bywać nie może;
Kto pośród nauki, -
Pojęcia mądrości ten kto nie trawi
I prawdy się boi.
Wśród wiedzy pobłądzi, - o wielki błędzie!
Zrzeka się wiecznie
Tej wspaniałości -
Wśród gronostajów na tronie będzie

Niebo dotykać mądrych głów będzie
Wśród grona bogów, wśród wspaniałości.
Przebywać będą

Duch tu mądrości, a duch czeka prawdy
Godny dar głodu wybitnych uczonych
Hederae dla nich – słonecznych gajów – wszędzie
Wśród grona bogów, świata ostoi
Niebo dotykać mądrych głów będzie

Niebo dotykać mądrych głów będzie
Wśród grona bogów, wśród wspaniałości
Przebywać będą

Godny dar głodu wybitnych uczonych
Hederae dla nich!, - gdy służą ludzkości
Globowy duch przyjdzie
Gdy duchy przędą

W Olimpu progów, światów ostoi
Bywać nie może;
Kto pośród nauki, -
Pojęcia mądrości ten kto nie trawi
I prawdy się boi.
A pośród sztuki
Wiedzy - pobłądzi, - o wielki tu błędzie! -
Zrzeka się wiecznie
Tej wspaniałości.

Wśród gronostajów zasiądzie na tronie
Wśród gronostajów mędrkując utonie.

W Olimpu progów, progów światłości
Bywać nie może
Kto nie uznaje metanauki
Tej nauki szczytu
U samych podwoi prześwitów
Bytów boskości
Zrzeka się wiecznie
Tej wspaniałości
Istoty bytu.



Agamemnon

www poezja filozoficzna Agamemnon blog
_________________
Agamemnon
  
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
POSTscriptum Strona Główna » DZIAŁY AUTORSKIE » Poezja autora


Kontakt:

w sprawach merytorycznych:
Amandalea: amandalea@interia.pl, Leszek Wlazło: niepoeta2@wp.pl

w sprawach techniczno-merytorycznych:
Łukasz Pfeffer (luk19952): lukasz@pfeffer.com.pl


Pfeffer.com.pl - Zaistniej w internecie
 
 

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template created by Dustin Baccetti modified by Nieoficjalny support phpBB2 by Przemo