kiedy chcesz usłyszeć prawdę
wtul policzek w drzewo smagłe
tam wśród szeptu szorstkiej kory
sił nabierzesz na amory
_________________
-
uwaga ! Ewa siły nabiera ! -
na już, na jutro, oraz na teraz!
trzyma się drzewa i z mocą czeka
na Rycerzyka co jest z daleka
Rycerz z Daleka - więc trwa to chwilę
czeka cierpliwie zmyśla zawile
plecie trzy po trzy dla zbicia czasu
lub dla odmiany wysyp ma asów
i nim społeczność senna od rana
zajarzyć zdąży - partia wygrana
kładzie wersami nas na łopatki
a że zadziorny styl i rym gładki
każdy ulega niesfornej Ewie
co się uparcie wdzięczy przy drzewie
siły nabiera - no widzieliście?
za chwilę pewnie obrośnie w liście
i tak na przekór całej jesieni
aurę w tym parku na wiosnę zmieni
zatirliturli ptaszkowym chórkiem
z wdziękiem i diablim przy tym pazurkiem
już się doczekać zatem nie mogę
kiedy Rycerzyk wejdzie jej w drogę
i co też z niego potem zostanie
kiedy go Ewa weźmie w kochanie...........................
_________________ wieczność przed nami i wieczność za nami
a dla nas ... chwila - między wiecznościami
Piękne, wspaniałe strofy Nutko Niepokorna! Nie mówiąc o tym, że zainspirowałaś nimi inne poetki i poetów.
Jak chodzi natomiast o "dzieweczkę", której poświęcony jest Twój wiersz, to jak się zdążyłem zorientować (vide: Pan, proszę Pana...) nie lada z niej dzieweczka. Poetka najwyższych lotów, że tylko paść i palce lizać (te u stóp dzieweczki).
Wiek: 99 Dołączyła: 28 Lis 2007 Posty: 5879 Skąd: warszawa
Wysłany: 2009-11-12, 17:24
nuta niepokorna napisał/a:
toż sam podziw nad podziwy
widok taki urodziwy
jakiś pan wpadł w zamyślenie
tak się przejął że jest .... cieniem
zerknąć zechciej Niepokorna
co ów cień przede mną chowa
jakiś bagaż czy pakunek
niewyraźny wizerunek
czai się jak zwierz do skoku
może porwać chce jak Bohun
jak odkleić się od drzewa
ciemna sprawa nie ma przebacz
nikt z pomocą nie przyleci
ani konik ani Lechy
a gdzież ona ??