[Leszek Wlazło]

czym jest teatr proszę Pani bez publiki
słowne harce pobudzają wyobraźnię
nie uwierzę w kreowany Pani image
z kokieterią się oswajam znacznie łatwiej

nić fantazji co ją śmiałe palce przędą
jak Ariadny wprost do celu poprowadzi
zgoła inne przeznaczenie nada sprzętom
i nie jedną niespodziankę może sprawić

odżegnujesz się o Pani od zapachu
zapominasz że kobiecość niczym róża
aromatem jak i ona wabi płatków
co wskazują gdzie Hesperii piękna szukać

nie zamilkną nam widzowie bo jak sądzę
oniemieniem nas skłaniają do rozmowy
czujesz Pani ja widowni czuję oddech
w tle romantyzm wśród szarości jakby odżył

[el]

Kod:

nie zamilkną nam widzowie bo jak sądzę oniemieniem nas skłaniają do rozmowy czujesz Pani ja widowni czuję oddech w tle romantyzm wśród szarości jakby odżył

Racja

[amandalea]

No to ja się też przyznam, że czytam

[nuta niepokorna]

publika choć w rozjazdach bywa to jednak zaglada cały czas i czeka na kolejne odsłony ... żeby nie powiedzieć akty

[Leszek Wlazło]

chwała publice

[el]

Niech zyje czytelnik!:)

[Leszek Wlazło]

[el]

Jak mówią moi synowie: Precz! Precz! Precz z precz!

[eva_14]

Droga Publiko, wszak to tylko, dla Was. Dla Was, nasze czoła poty, nasze fantazje i tańce

[eva_14]

opowiem Panu pewną historię
jakich jest mnóstwo po życiorysach
był sobie kiedyś niezwykły człowiek
zwyczajnie chodził jak my oddychał

nie pisał wierszy chociaż je nosił
w niezwykłej duszy w sennych marzeniach
tęsknił w ukryciu aż zauroczył
do granic czucia chwili milczenia

tyle miał blasku tyle miłości
że świat nie widział mój drogi Panie
wprowadził serce w stan nieważkości
ukazał wszystko co nienazwane

to nic że zwodzę Pana melodią
to nic że w żartach kuszę wierszami
wyszywam kwiaty uśmiechem kropiąc
może uczuciom robię egzamin

powrócę jednak do opowieści
za wielką wodą niejednym lasem
usiadł skrzydlaty motyl naprzeciw
i patrząc zabrał na wspólny spacer

zatrzepał wdzięcznie niewielkim piórem
potem napisał kocham w powietrzu
i porwał sobą wysoko w górę
po czar nad czary w blasku diamentów

przyznam że lekki lęk mnie ogarnął
bo zapomniałam jak miłość lata
serce ze strachu w piersiach zamarło
lecz pomyślałam że też pomacham

nie był to Panie figiel ni złuda
całkiem realne czułam dotyki
jeśli mnie spytasz gdzie dzisiaj fruwam
ja wzrok zanurzam jak w anaglify

[nuta niepokorna]

Kurcze... porwało mnie to .. naprawdę piękny klimacik i jak zawsze po mistrzowsku Ewo wyhaftowany przez Twoje zręczne paluszki ... Historia przesmaczna ..

[el]

Pięknie Ev Gratulacje moje.

[Maryla]

I moje gratulacje też... dla całosci i dla poszczególnych fragmentów... WIELKI BRAWA

[eva_14]

czemu Pan z nagła zaprzestał słowa
czemu nie raczysz mnie należycie
cos ignorujesz czy w pocie czoła
zarabiasz oczka w swoim budżecie

najpierw się wplotłeś dałeś mi furtkę
potem po kilku pięknych miesiącach
pozostawiłeś samą niechlubnie
a ja tu czekam w pąsach gorąca

mogłabym Panie tak pisać w sufit
ale już nie chcę wolę do Pana
i w Pana wersów toksyczny łubin
kołysać ciałem wtulonym w hamak

może to mrzonka lecz jakże miła
skoro zacząłeś nie odchodź proszę
ja Panie teraz właśnie odżyłam
odkąd mi sypiesz po groszku groszek

prosto dziś piszę żadnych finezji
więc nie dopatruj się niecnych znaczeń
wszak tylko czekam w życiu poezji
więc posyp słowa czarne jak maczek

[el]

Bravo Ev .... Cóż na to Pan z nagła milczący?