[Hardy]

Porohy Dniepru, nurt wielkiej rzeki,
co zaporoską sicz oddzielały.
Tędy kozackie czajki płynęły,
w tatarski chanat się wybierały.

O dziejach dawnych, o Dzikich Polach,
o hajdamakach, co grasowali,
w siołach za miskę strawy bajarze
ludziom bajali, by pamiętali.

O zawadiakach i wolnych ludziach,
uciekinierach spod knuta pana,
o ich miłościach, kozaczym życiu,
słuchała rzeka wiosną rozlana.

Tak żyli wolni na Dzikich Polach,
Kozak i Rusin, Lach zbiegły, Tatar.
Nikt z nich już rabem, sam sobie panem...
Nie ma porohów, czas ślady zatarł.

[Marek]

[Hardy]

[pan_ruina]

Tu przystanąłem nad Dnieprem. Przyjemny wiersz.

[gracjana]

Przeminęło z wiatrem
jeszcze tylko gdzieś w dalekiej dali...
dzikich koni tęten

[Hardy]

Pan_ruina Ten się spodobał. To i mam plusa.

Gracjano, Ciągle gdzieś gnasz, z dali w dal. A tam, nad Dnieprem... tam już tylko odmęty zalewu. Nie ma porohów. Ale tętent jeszcze rozbrzmiewa, trąca nutkę zapomnianą...

[gracjana]

trąca nutką niezapomnianą w wspomnieniach o moim dziadku i jego opowieściach kiedy wspominał
pykając kółeczka fajeczką a ogień w kuchennym piecu trzaskał ...

[gracjana]

[Hardy]

... a ogień w kuchennym piecu trzaskał... Oczyma wyobraźni widzę małą dziewczynkę, siedzącą na podłodze, z bródką podpartą rączką i zasłuchaną w dziadkowe opowieści...

Echh, wspomnienia, wspomnienia... na ucho powiem, że też je zaczynam odtwarzać i zapisywać. Za rok - dwa... Tyle że z Wileńszczyzny, nie Ukrainy. Stamtąd ród mój

[Marek]

Poczytałem o Twojej "syberyjskiej" książce. Gratuluje dobrych recenzji w Internecie!
Trzeba kupić i samemu przeczytać.

[gracjana]

Z Wina pochodzili moi dziadkowie - długa rodzinna opowieść - musiało tam być pięknie jak mówił dziadek - ludzko, swojsko u siebie aż zostali wypędzeni ...

[gracjana]

Tak i ja byłam małą dziewczynką a dziadkowe opowieści zostały głęboko zapisane w sercu jak święte relikwie

[Hardy]

Gracjanka - Krajanka

U mnie było gorzej - rodzina mamy zdążyła się repatriować, ojca już nie. Sam ojciec był w Polsce. Od końca wojny aż do 1957 nawet nie wiedział, czy ktoś z jego rodziny żyje... za Stalina jego listy wracały z adnotacją "Adresat nieznany".
Jak ja żałuję, że wcześniej nie zbierałem... ale tego, co mam, i tak starczy

[gracjana]

Tak! Dziwne i zawiłe są ludzkie losy. Moje pradziadowie wywodzą się z innych stron ja wychowałam się w innym miejscu by uwić swoje gniazdo daleko w obcym nadal mi kraju - robię się sentymentalna a może to tęsknota za czymś utraconym...nie wiem

[Marek]