[Leon Gutner]

Najwięcej miłości jest w pustych
Pokojach - co ciemne i ciche
Na żyrandolach i stołach
I w kurzu co jej towarzyszem

Najbardziej ją wtedy usłyszysz
Im bardziej do ciszy podobna
Zobaczysz jak chodzi po ścianie
Od szafy stęsknionej do okna

Odczujesz ją nawet w firance
W fotelu jak ona wiekowym
W krysztale złej popielniczki
Uderzy ci dymem do głowy

Dywany zakręci we wzory
A ciepłem uleci znad pieca
Odkryjesz że pragnie i czuje
Lecz nic ci nie może obiecać


I tylko gdy nocą chcesz kochać
Nie wtulisz jej w nic tęsknie nazbyt
Bo miłość co pełno jej w mroku
Księżyca się światłem wykrwawi .



" Włóczęga światła " Marzec 2010 .

[Elżbieta]

[eva_14]

[Moonsee]

[Ewa]

[jarek669]

Zgadzam się z Ev co do tego wersu. Poza tym Leo cóż nowego można napisać pod Twoimi wierszami. Klimat jak zwykle świetny. Przynajmniej ja nie raz bywałem w tych pokojach.

Padam Leo

[nuta niepokorna]

no no allle teoria..

w pustych pokojach to raczej samotność siedzi
czy ma coś wspólnego z miłością to zależy od okoliczności a może pokoi ...

nie wpadłabym na taką definicję - iście leonową

[Jan Kiczor]

Leonie. Lubię Cię czytać. Jest w Twoich wierszach, wszystko mi bliskie.
Fakt, że winieneś przemyśleć i poprawić wskazane wyżej niedociągnięcia, ale efekt i tak znakomity.

[Leon Gutner]

Elżbieto dziękuję za niezaprzeczanie .

[Leon Gutner]

Ev niom wers pomyślę - i to tak ostro aby nie skrewić

Moon Leo ma łeb jak szafa trzydrzwiowa tylko czasami nim pusto .
Miło że wpadłaś .

Ewo - nad kosmetyką wytkniętych miejsc będę dumał .
Obiecuję .

[Maryla]

[menałe]

Oooooooooooooooooo!

znakomicie napisane !

[Leon Gutner]