[Sofim]

Cierpliwie nawijałeś mnie na dłonie
z długimi palcami ciepła.
Powtarzałeś, najważniejsza w życiu
jest czułość i wysypywałeś ją
jak jabłka z przepełnionych koszy.

Toczyły się wolno od jesieni do jesieni.
Coraz ciszej między mną a tobą.
Oczy kiedyś głodne słów
delektują się milczeniem,
napinają źrenice, by ustrzelić nowe.

Niełatwo zatracić cechy strzelca.
To tylko jabłoń drży, gdy przecinasz miąższ.

[amandalea]

Smutny wiersz, wiersz o samotności we dwoje, która pochłania, to co było dobre, tłumi jak perz....

[Marcin]

Interesujący wiersz, z ciekawą metaforyką. Sama przyjemność w czytaniu!

[Sofim]

Ama.., Marcin... Dziekuje!

[eva_14]

mnie też się podoba, a metaforyka superek, no i "spłentowanie..."

[Kornelia Romanowska]

Smutne ale jesień tak nastraja. Podoba mi się a szczególnie druga zwrotka.

[Marek Olszewski]

...przyznaj Kornelko, że wiersz jest bliski stylowi stosowanemu przez Ciebie i Karolinę (szczególnie początek) - może Sofim to wasza trzecia siostra

Podoba mi się - no bo lubię ten rodzaj metaforyki.

Samo zakończenie jest nieco przeciągnięte i odstaje od całości (poprawiłbym).

[wilczajagoda]