Ciekawe te wyciągnięte ręce szpony sięgające po resztki nieskażonej cywilizacją enklawy na tle pomnika nowoczesności. Przepraszam ale ja tak widzę tę grafikę.
Słupy w nieco mistycznej pozie, jakby chciały schwytać drzewo (na pewno je powstrzymują), pomiędzy rwący nurt rzeki, a dalej stalowy most – wszystko to sprawia wrażenie połączenia starego z nowym. I chyba stąd wziął się tytuł Złote wrota – wrota do nowoczesności.
Niebieskie kwiatki spokojnie sobie rosną, ale już mniej spokojne są te młode drzewka, prawie zatopione, walczące z rwącą wodą (która śpieszy się pędząc do nowego świata). A drzewo-matka im nie pomoże, bo przecież skrupulatnie jest pilnowana przez słupy minionej epoki
Krótko mówiąc: wrota do nowej rzeczywistości (postępu) zostały otwarte, ale niestety pociągają za sobą różne skutki.
srebrzystość tej wody! jest przedziwna - przyciąga mnie jak magnes!
słyszę jej plusk
to co ponad nią - straszenne nieco - boję się tych ramion-macek!
zielona drzewo - poeta - nad nim ci, którzy nic nie rozumieją - albo NIEWIELE
On.....jestem pełna podziwu...piękna interpretacja....gdzieś już mówiłam, że moje grafiki są pełne symboli-metafor...zaczynając grafikę rzadko wiem jaki będzie efekt końcowy...gdzieś coś wewnątrz podsuwa mi obrazy, bardzo często wyrzucam lub dodaję jakiś element czując, że tego brakowało albo było za dużo do wyrażenia tego czegoś...może nie są one profesjonalne i dopracowane ale cóż.....
Dziękuję serdecznie
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza
Lidziu, życiem z drzewa nasączyć świat.
I te niebieskie kwiatki.
Bardzo się cieszę, że tu zajrzałam.
serdeczności E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
...dziękuję Leszku 
