[Elżbieta]

kapryśna i dzika jak kot
nie pretendujący do ideału utwór dedykowany sfrustrowanej NN



ref.: bo tak to się w życiu plecie
raz w rymach a drugi raz pod
poezja trudne to dziecię
kapryśna i dzika jak kot

ujarzmić złapać go sztuka
za ogon za ucho za dwa
na mleko zwabić oszukać
przekonać że jeszcze się da

słowami stępić pazury
podostrzyć gdy jest na to czas
oswoić poezji naturę
i oddać jej wszystko co masz

ref.: bo tak to się w życiu plecie
raz w rymach a drugi raz pod
poezja trudne to dziecię
kapryśna i dzika jak kot

gdy wena omija uparcie
lub słowa sznuruje jak gorset
gdy koniec jest zaraz na starcie
i podejrzewasz najgorsze

odpocznij od rymów przenośni
i zanurz się wejdź w ogród ciszy
obudzisz się jak będzie prościej
na nowo poezję usłyszysz

ref.: bo tak to się w życiu plecie
raz w rymach a drugi raz pod
poezja trudne to dziecię
kapryśna i dzika jak kot

a jeśli przeciwnie za wiele
masz słów i metafor pod ręką
gdy słowa pod stopy się ścielą
i łaszą a nadmiar udręką

siądź przy kominku z laptopem
lub kartką z notatnika
zaproś je wszystkie i kota
poezji niech już nie ucieka

bis: zaproś je wszystkie i kota
poezji niech już nie ucieka

© Elżbieta
dwudziestego trzeciego dnia listopada 2009 roku