[Elżbieta]

nie budźmy ryb bo najzwyczajniej odfruną



noc wygrać ciszą
tamtą na skrzypcach
jak bolero w zmrożonej tonacji
płachta grudnia podpięta fastrygą
iskrami konstelacji Auriga
gdy na granicy słuchu spieszyła syrena
uratować pękające serce

zostawiam w szkicowniku
węglem albo rysikiem na płytkach
snow globe≈ z pamięci
zapisuję lodową podłogę
płynny świat pod stopami
rybią perspektywę

•••
ciągniemy jeszcze zielone
drzewko spłakane żywicą
w anielskich włosach
z echem dawnych lulajże
teraźniejszych carrols≈

na środek gładkiej areny nocy
żeby zapiękniało pogrążonym
w płytkim śnie rybom
kiedy później ogłoszą świt
nieme fanfary
z bąbelków powietrza
uwiją podwodne gniazda
w najbliższym przypływie ciepła

czarujemy drzewko
tańcem wymyślonym na okazję
cichutko na palcach≈
zostawiamy w sypkiej bieli
negatyw chwili
wirującą pozytywkę

upadłe snow angels≈ na czarnej tafli
ćwiczą skrzydła
jeśli się dobudzą w porę
nie utoną

odlecą w oddechu porannego słońca



≈snow globe - szklana kula wypełniona sztucznym śniegiem
≈carrols - kolędy
≈"cichutko na palcach" - fragment starej piosenki...
≈snow angels - ang. robić "śnieżne anioły", co po polsku określa się jako robienie "orłów w śniegu"
© Elżbieta
czwartego dnia lutego 2010 roku