[Elżbieta]

w lesie który płakał na zielono



przypadkowe spojrzenie przechodnia
nasza podróż przez zaspany las

za każdym drzewem przyciszony cień
z palcem na ustach
skrada się słońce
przytulona paproć pachnie chłodem

wyciągamy dłonie żeby objąć
siebie
odwieczny pień
zatrzymać
ten świat

© Elżbieta
piątego dnia marca 2010 roku