[Daria]

na rozstaju dróg
straszy rosochata wierzba
kamień
przydrożny dębem staje
a wiewiórka
nie jest już ruda
woda źródlana nie gasi
natchnienia

na rozstaju dróg
straszy rosochata wierzba
kamień
przydrożny dębem staje
a wiewiórka
nie jest już ruda
woda źródlana nie gasi
natchnienia

[Marcin]

Interesujący wiersz z równie ciekawą metaforą. Dobrze mi się czyta, a poza tym można zatrzymać się na chwilę i podumać.

[Daria]

Dziękuję za tak pozytywne myśli:) cieszę się, że podoba się ten wiersz:):)

Dziękuję za tak pozytywne myśli:) cieszę się, że podoba się ten wiersz:):)