[Fred]

Opustoszały ulice,
zamknięto furtki i bramy;
ostatnią w gminie dziewicę
wiodą smokowi do jamy.

Dziewoja krzepka, piersiasta,
ponętna, w biodrach szeroka;
z dawna wpisana do bractwa
dusz pokrzywdzonych przez smoka.

Gapiami roją się chaszcze,
w przestrachu zamarł tłum ludu;
szeroko rozwarł smok paszczę,
nie z żarłoczności, lecz z nudów.

Nigdy nie trzymał się diety,
ni dnia jednego nie pościł,
na widok świeżej kobiety
czuł tylko zgagę i mdłości.

Odeszła smutna lecz hoża,
niewinna, czysta, niczyja,
bo skoro smok jej nie pożarł,
jaka ją zechce bestyja?

Dziś w gęstym skrywa się tłoku,
krąży samotnie po świecie;
mgliste wspomnienie o smoku
chowa w puchowym berecie.

Rzadko wysuwa się z cienia;
jej życie smutne i szare;
dyskretną łezką wzruszenia
uczcijcie smoczą ofiarę.

[AnDante]

Ja myślę, Mój Autorze,
że smok nasz dostał mdłości
bo pewnie "dziewczę" hoże
zbyt dbało o "wartości"

Tu dodać by wartało
szczególik dość typowy:
na główce "dziewczę" miało
berecik moherowy

[stary krab]

Jak w kultowym berecie
dotrwać późnej jesieni?
Kto nudę poznał w lecie,
ten smoczej nie docani.

Fredzie, podoba mi się twój wierszyk, nawet bardziej niż trochę.

[Baszka]

bardzo Fredzie uśmiałam się a AnDante i Władek świetnie sekundują ,

[Leszek Wlazło]

Aż się pychol sam śmieje. Pointa naj.

[nuta niepokorna]

bardzo udane , chętnie przerobiłabym to na gitarkową piosenkę, takie rozweselają najbardziej, a że zgrabnie ułożone i rytmicznie bardzo OK, to nie widzę problemu - tylko melodyjkę dorobić

[el]

Dzięki za radosny wybuch śmiechu - było mi to potrzebne.

Serdeczności