[Leszek Wlazło]

intruzi

źdźbłem wyzłoconego fragmentu łąki
powodował marszczenie perkatego noska
nieskazitelną harmonię mącił
rozfalowując postać

wystawiła do słońca draśniętą strukturę
zajączki figlowały na brązach
wietrzyk zabawiając się puchem
delikatnie chłodem kąsał

[amandalea]

Ten wiersz jest jak nikła pajęczynka skryta w cieniu mijana bez jednego spojrzenia, oświetlona porannym słońcem przeglądającym się w kroplach rosy lśni tęczowo

[Leszek Wlazło]

[Marcin]

To już fakt: świetnie potrafisz kolorować słowem,
tylko pozazdrościć
Deliktany, leszkowy wiersz.

[Leszek Wlazło]

[Marcin]

Dobrze, bo jesteś rozpoznawalny - czytam wiersz i wiem, że to wiersz Leszka, mimo, że nie patrzyłem na podpis

[Leszek Wlazło]

[Marcin]