[Irena]

to nie ja mam odejść

wsiąkłam naznaczeniem
w zapach ścian
śmiechem krzykiem
rozpaczy i spełnienia

tylko ta myśl
kołacze natrętnie
jak kleszcz wpijając się w mózg

przepędzić ciszę

została tobą napełniona
filiżanka kardamonowych
zapachów złamanych
nie tylko imbirem

jeszcze okno odbiciem
barwy twojego spojrzenia
przywołuje to co
odeszło wczoraj

zwiędła róża kolcami
kłuje rzeczywistość

słychać tylko jak kot
pazurami drze skórę ściany

[Marcin]

Ciekawy wiersz, a najbardziej przypadła mi do gustu puenta – dużo w niej emocji.

[Irena]

Dziękuje Marcinie za poczytanie i uwagę mu poświeconą Pozdrawiam.Ir