[el]

a owszem
potrzebowała mężczyzny
mimo że życie w panu wysycha

( po co te nerwowe wzruszenia ramion
i oczy nagle przekłute zdumieniem)

ach wiem
nie umiała zamarznąć od łez
wbrew poezji i miękkości chwili
z przyzwyczajenia ubrała się w kpinę

no cóż
pan ostro zaprawiony w cnocie
czulił ją niestrawną moralnością
pokorą przypalał cuchnące rany

(a co ja obchodzą kłopoty z żołądkiem
i bezpowrotnie zmruszałe uśmiechy)

więc tak
pełzanie przez życie mój panie
to obraźliwie zaporowa cena
za wilgotny z pożądania szept
i nerwowe przyspieszenie pulsu

17 sierpnia 05