[el]

tylko na chwilę nie dłużej niż życie

(goddamowi)

uśmiecham się gorzką brzozą i czasem
dławię słowami gnijącymi w krtani
łzą wycinam zmarszczkę

bywa że w popłochu ulatuję w świat
w pośpiechu gubię obietnice
lepkie od zamiarów i ciszy

wracam okryta wierszydłem
ciągnąc za sobą milczenie
coraz bardziej przezroczyste

wkradając się w twój niepokój
szepczę w kolejny rym
nie wypalaj myśli o zmierzchu
przecież nie zabija się skowronków