[Fred]

Nikły płomyk świecy powoli dogasa;
niech ciepło i radość nadal będą z nami;
chwila bycia razem pozostanie nasza;
daję ci na drogę ciasto z owocami.

W pociągu otworzył pudełko z radością,
co skrywało uczuć sekretnych tajniki,
łączył kęsy ciasta razem z samotnością;
rozkoszy jedzenia nie podzielił z nikim.

Znalazł iskrę ciepła w niedawnych wspomnieniach;
Syty i szczęśliwy tak jak Quasimodo,
mieszał łzy radości ze łzami wzruszenia,
bo go Esmeralda napoiła wodą.

[Lucy]

narobiłeś mi, Przecherusie ochoty na szarlotkę albo ciasto z truskawkami... mniammm...

[Fred]

Mam jeszcze wiersz o pieczeniu ciasta.
pokaze przy okazji.

[stary krab]

Ładna wprawka.
Od tamtych czasów nie tylko wybudowano koleje, ale też skonstruowano termosy.
Nie chcę wiktu
bez popitku.

[Fred]

[Leszek Wlazło]

a może:

niechaj ciepło, radość nadal będą z nami

będzie rytmiczniej

[Fred]

faktycznie
masz chyba rację.

[Baszka]

sugestywnie bardzo obrazowoi bardzo na czasie a luba i woda skojarzyła mi się z czarna polewką

[Fred]

ciasto owocowe do czarnej polewki?
Mam wprawdzie żołądek podbity blachą, ale nie bardzo chyba pasuje.

[Maryla]

Płomień świecy i iskry wspomnień

najpiekniejsze zapachy ciast może przywiać ...