[misza]

Była raz Marta z domu Skromnisia,
mieszkała w bloku, z nią dobra mama.
Portret tatusia na ścianie wisiał;
Marta nie chciała sypiać już sama.

(refren)

Kiedyś na tramwaj czekała Marta,
nagle zagadał mały brunecik.
I tak poznała Józka Niefarta,
który zapytał zgrabnie: jak leci?

(refren)

Leciało dobrze, bo po miesiącu
Niefart rzekł Marcie, że przyszła pora
zawrzeć małżeństwo, gdyż koniec końców,
bez sakramentu miłość jest chora.

(refren)

I teraz tworzą rodzinę piękną:
mamusia, Józek, pudel i Marta
w jednym pokoju z małą łazienką.
Lecz sama chciała tego Niefarta.

(refren)

Refren:

No bo kobiecie potrzebny jest facet;
choć żadna nie wie, po co w domu toto?
Lecz świat zrobiony jest tak, nie inaczej,
że ktoś w rodzinie musi być idiotą.

[Marek]

[misza]

Marku

[menałe]

Oj tych Niefartów jest torszeczkę

[misza]

Zawsze można się pocieszać:
jeszcze nie było tak źle, żeby nie mogło być gorzej

[eliza]

podzielam zdanie Gosi żal gdy się na takiego trafi

pozdrowionka

[misza]

No i to jest właśnie niefart

[eliza]

[misza]

Od Niefartów i "Piszczyków" roi się w RP

[asia]

[misza]

Dzięki, Asiu

[nuta niepokorna]

dobre

[misza]

Niefartów łatwo spotkać.
Oni by nie powiedzieli że dobre

[wyrejestrowana]

Gdyby nie Wielki Post, to bym sobie pośpiewała Cienko jak komar(ek)

[misza]

Zawsze można mormorando