[Fred]

I
Gdy krwiopijca szedł ogrodem
na parkowej usiadł ławce,
a tam spotkał mimochodem
dobrodzieja i krwiodawcę;

Co drobniejszy był od niego
i wyglądał dużo marniej,
ale dostrzegł w nim bliźniego
i otworzył się ofiarnie.

Ref.
Motywują się nawzajem;
Taki układ obu sprzyja:
Kiedy jeden krew oddaje,
To ten drugi ją wypija.

Chociaż czasem jest to zmorą,
Nikt nie zrobi nas tu w jajo;
Zawsze będą ci co biorą,
Póki żyją ci co dają.

II
Bo krwiodawca bardzo szczerze
w swą ofiarną misję wierzy,
a krwiopijca tylko bierze
to, co słusznie się należy.

Swemu dawcy wpił się w żyłę,
bo ofiarą nie pogardził;
jeden ciągle rośnie w siłę,
Drugi chudnie coraz bardziej.

III
Choć krwiodawca traci siły,
przed krwiopijcą się nie wzbrania;
byle tylko zaspokoić
u bliźniego odruch ssania.

A gdy zbraknie już krwiodawców,
to się serce z bólu kraje,
bo ujrzymy jak krwiopijcy
wysysają się nawzajem.

[amandalea]

[nuta niepokorna]

Bardzo to fajne, a melodie jakąś ma?

[Marcin]

Mi też się podoba Ciekawe, czy jest już jakaś melodia, może pod blues, rock... ?

[Fred]

Według zapewnien muzyka, z ktorym wspolpracuję, muzyke juz napisal, ale nie podeslal mi jescsae nagrania.