[Hardy]

1. Pamiętam północny ten port,

We mgle widok statków ponurych,

Po trapie na pokład wganiali

W te mroczne i zimne ładownie.


2. Od sztormu burzyło się morze,

Cierpieli od fal katorżnicy,

Przed dziobem, w dali Magadan,

Tej kołymskiej ziemi stolica.


3. Tysiąc kilometrów tajgi

I zewsząd zew wilków dochodzi,

samochód nie znajdzie tu dróg,

tam brodzą po bagnach jelenie.


4. Przeklęta ty nam, Kołyma,

nazwali cię „czarną planetą”,

Wolności tu nam nikt nie da,

A powrót to jak rzut monetą.


5. Ja wiem, że już na mnie nie czekasz,

I listy me rwiesz bez czytania,

Jak skończy rozłąki się czas

I wrócę, to już mnie nie poznasz.

[Marek]

[Hardy]

Dziękuję, Marku

Muszę dopowiedzieć, że tłumaczyłem tę pieśń dla Ukraińca, mieszkającego w Polsce - barda-pieśniarza, gitarzysty, malarza, rzeźbiarza... Śpiewa Wysockiego lepiej niż Wysocki... oczywiście według mnie Wpierw przetłumaczyłem, dbając o rymy i o długość wersów, oraz bez "wypełniaczy": te, tej, tam, tu. Odrzucił, twierdząc, że w oryginale rosyjskim jest to pieśń mroczna, surowa i prosta, ułożona i śpiewana przez łagierników; nie może być "ładna", gdyż taka byłaby złym tłumaczeniem. Powyższą wersję od razu zaakceptował, zaśpiewał przy gitarze i... przyznałem mu rację. Odczułem tę pieśń.

Jednym słowem - wiersze a pieśni czasem inaczej trzeba pisać. Interpretacja pieśniarza jest podstawą.

[Marek]

O! Tak! Teksty poetyckie - wiersze a poetyckie do śpiewania to dwie różne dziedziny twórczości.
A ten tekst powyżej jest świetny, właśnie - twardy, mroczny, niepoukładany (niby)!

[Hardy]

Miło mi, Marku, że się podoba, mimo że taki "niepoukładany" ;')

[wyrejestrowana]

[Hardy]

Befano, taki ten wiersz, jak dramaty łagierników. Z samego wnętrza ich trzewi.

[Hardy]

(Komentarz Pasikonika, wpisany pomyłkowo pod innym utworem "Porohy Dniepru")- Rzuć oryginał po rosyjsku albo ukraińsku (o ile masz) - portal przyjmie

Pasikoniku - oryginał jest w głowie mojego znajomego (z pochodzenia Ukraińca). Kiedy spotkam go, postaram się zapisać (ale fonetycznie).