[Dominikaa]

Tam gdzie szczęście
piszą z błędem

wznoszą toast
blaszanymi kubkami
a przy stole
bezpański pies
łasi się do nieludzkich nóg

Tu ze mną czy beze mnie
to samo się stanie
co stać się miało

Tu czas czekać nie będzie
na moje nieprzyjście
lub niechcianą obecność

jesteśmy bezimienni bez twarzy
jedynie przyklejone numerki
jak na złość nie na czole
lecz na fartuchu ze skóry utkanym

i siedząc tak kiedyś
- jedząc wspomnienia
przypomnimy sobie
że kiedyś byliśmy ludźmi

dla wszystkich dla nich
dla siebie samych