[pątniczka]

raz muchomor, ten czerwony
-mówił tak do swojej żony:
nie wzruszają mnie twe kropki,
trucie w dzień i czerwień nocką

słaby zapach - nic nie czuję,
smak twój też mnie nie raduje
trujesz żywot nawet muchom,
nie podniecasz swoim brzuchem

mam już dosyć tej katuszy
i na podbój dziś wyruszam
zmienię szczep lub całe plemię,
-wiem - na kurkę cię zamienię

kurka bardzo jest powabna
nieopodal się rozsiadła
na mchu miękkim i wieczorem
tak rozmawia z muchomorem:

-jam jest kurka grzyb jadalny
pieprznik ze mnie niebanalny
z nóżką opaloną , smukłą
z postrzępioną rudą suknią

wszystkich kręcę i podniecam
przecież jestem tak kobieca
pikanterią lejkowatą
kręcę elit całym światem

ze śmietanką tez obcuję
swym zapachem ją czarując
czasem robią sobie jaja
-ale może mi się zdaje

zaraz stracę swoją grację
zmykaj stąd halucynacjo
znam ja pospolitych wielu
znikaj stąd ty trucicielu

wiec muchomor zwiedziony
znowu szuka wdzięków żony
gładzi jej kapelusz czule
i swój trzonek wiernie tuli

[Fred]

[pątniczka]

czasem tak wychodzi dzięki Fred, ciesze siem ze siem podobało

[Melodia]

Dobrze się czyta twój radosny wierszyk,chociaż pod podszewką nie taki znów wesoły.

[Fred]

Moze bym trochę skondensował treść i wyostrzył, ale to zabawa na długie zimowe wieczory.
Pomysł jest na pewno dobry.

[pątniczka]

zima się zbliża to podumam nad przycięciem muchomorowi trzonka