[emcek]

*
syn już mężczyzna
jak olbrzym rozgarnia ciszę

patrzę za nim jak chłop
cieszy się z urodzaju a poeta
z nadziei

*
córka tańczy gubi sens
gwiazdami osusza oczy

pamięta o snach
które opowiadałem kiedyś
gdy kończyło się lato
nabrzmiałe słońcem i życiem

*

pomyślałem o sobie
który to już dzień
zamknął oczy gwiazdom

co już było
umieściłem w szklanej kuli
klucz oddałem aniołom
pilnują myśli i snów

matka

więcej słów bez znaczenia
tuli się jak brzoza
co w końcu zgubi liście

i serce jak osieroconą miłość
pośrodku nocy

[BeataKuna]

[wojna światów]

Piękne miniatury, Krzysiu.
Chwytają za serce.

Piękne miniatury, Krzysiu.
Chwytają za serce.

[jaga]

śliczne miniatury Krzysiu

[fiołkowa]

[Alchemik]

Emcek! To jest przepiękne.
Czuję poezję. Taki mam dar.
A to jest prawdziwa poezja krwi i kości.
Poezja rodzicielstwa.
Piękne strofy.

[amandalea]

No i jakim cudem przegapiłam taki piękny zestaw miniatur?

[emcek]

[emcek]