[SławistanZamlar]

(Małgosi R)

odlatują zorze dmuchnięciem bladego błękitu
mości się dzionek mikry jak zawsze do kitu.
zawiewa wietrzyk przechera w piwne oczęta
jakby dzień dobry mruczą szarobure kocięta.

na fejsie od rana po wieczór życzeń nad miarę
fąfel z czupryną na bakier wznosi toastów parę.
ziomki z codzienności biją w pas pokłony
solenizancie nieskazitelny bądźże pozdrowiony.

okrągła rocznica obarczona sporym hakiem
zwoje pamięci posypuje siwym makiem.
księżycowy poszum pradawnych cisów
łaskocze nos aromatem przepalonego tiramisu.

solenizant pan co życiu niby dawał w mordę
coraz głębiej wsuwa czub pod pikowaną kołdrę.
konwie wypitej goryczy ukłują czasem organy
żona rzeknie zdrowia ty niekoniecznie kochany.

pod gęstą łysiną myloną z metafizyczną poświatą
podrasta nadzieja na jeszcze jedną wiosnę i lato.
niech kusego spojrzenia zmielą niebieskie żarna
roku bądź jak w akcji ochotnicza straż pożarna.

[Rita]

Sto lat i pogody ducha!
Niech wiatr w oczy ci nie dmucha!

...
czasami tak się zdarza
los zakpi z kalendarza
i wtedy przynosimy
imię gdy się rodzimy

czekali dwunastego
w święto wojska polskiego
pięć dni i moje święta
są zielone oczęta

nie dla mnie pecking order
wolę dać życiu w mordę
spotkać podobnych sobie
coś jeszcze w życiu zrobię

[SławistanZamlar]

listy mają tę wadę, a może zaletę, że nie zawsze dochodzą. coś ta nasza poczta nierychliwa.

[Rita]

właśnie przed chwilą był listonosz. czasami się spóźniają

[ALmec_33]

wszystkim urodzonym w maju wiersz ten dedykuję - i tobie Slawistanie, jestem tu świeżakiem i nie znam jeszcze wszystkich tu solenizantów



Jak pięknie
jest w maju
kiedy tak głośno
brzmią ptasie chóry

przekrzykując się nawzajem
w zaroślach i trawach łąk
na polach

na chwilę przycupną schowane
za chwilę polecą
pod same się wzbijając chmury

na majowe święto wiosny
w krótkich sukienkach
powrócą dziewczęta roześmiane

to w nich bardzo się zakochamy
trzymając szczęście za ciepłe dłonie

i ja ciebie złapię i już nie puszczę
z tobą na zawsze zostanę
poczuję że znowu żyję

a kiedy
wiosna przeminie z majem
i nadejdzie czerwiec zazdrosny

poeci wiosną napiszą znowu wiersze
słowa jak złotą
nicią znów porymują

muzycy napiszą do nich nuty
cudowne melodie
na pięciolinii się posnują

potem jako piosenki
pełną piersią wyśpiewamy
i powędrujemy
razem dalej
gdzie źródełko miłości bije

naszą drogą
do ziemskiego raju
tylko kochajmy się
zawsze tak pięknie

jak w maju

[Rita]

Czy w maju urodzony czy nie urodzony
każdy takim wierszem lubi być przytulony.

Babcia nauczyła mnie piosenki ze słowami, które Norwid w jednym ze swoich wierszy zacytował nieco inaczej. Wolę wersję mojej babci. Ona to śpiewała.

gdy po deszczu po majowym
złota tęcza z niebios spłynie
ja w wianeczku lililiowym
bujam sobie po dolinie.

biegam latam krążę w kółka
po dolinie po jeziorze
i w krąg patrzę jak jaskółka
gdy zimowe zmienia łoże

bo skowronki i słowiki
i lilije i powoje
i jeziora i strumyki
wszystko moje wszystko moje

Pozdrowienia serdeczne posyłam Ci, Arturze.

---

beaubeau.jpg

Plik ściągnięto 2 raz(y) 765,26 KB

[ALmec_33]

Dziękuję Gosiu za poetyckie pozdrowienie i urocze zdjęcie.

[SławistanZamlar]

no i ciekawy, ba, elegancki dwugłos wybrzmiał pod wierszem. a tak na boku, peel solenizant nie jest (jestem czerwcowy) mną, ani konkretnie kimś. ot taki tam opis uniwersalnego "żyj nam sto lat"

pozdrawiam was obopólnie.

[ALmec_33]

majowy czy czerwcowy, co to ma za znaczenie?
grunt,że powstały dwa ładne wiersze
pozdrawiam serdecznie Slawistanie