[Izabela]

Ukryta za uśmiechem codzienności
Wychodzę wam naprzeciw
Gdybym mogła schować się bardziej
Zbudowałabym liliowy pancerz
Tylko zapach byłby dosięgalny
Pozostałabym nieuchwytna
Bez masek za którymi się chowam

[Mirek]

Spotykamy się na ulicy w sklepie w tramwaju gęsty uśmiechy uprzejmości
a to co w środku to ... no właśnie co
to przecież tomy myśli zdarzeń odpływów gdzieś tam
Tak mi się pomyślało

[Witold Kiejrys]

No właśnie: Co zrobić aby nie być obcym w tłumie. I jak sobie poradzić z sytuacją poczucia odium tłumu. Jego chłód i obojętność. Dotyczy to szczególnie najmłodszych i najstarszych. - Środek doskonale sobie radzi chłodną obojętnością.

Całkiem zgrabnie, Izo!

pozdrawiam, witekk

[SławistanZamlar]

widać wchodzenie w rolę.
zdały by się drobniutkie poprawki. ale to tylko moje odczucia.

pozdrawiam.

[Rita]

Wiersz jest subtelnie smutny i ładny.

Słowo "dosięgalny" jest dziwaczne i trudne do zaakceptowania. Może "dostępny"?

Pozdrawiam ciepło.

[Izabela]

A tak?

Ukryta za uśmiechem codzienności
Wychodzę wam naprzeciw
Gdybym mogła schować się bardziej
Zbudowałabym liliowy pancerz
Tylko zapachu można by dosięgnąć
Pozostałabym nieuchwytna
Bez masek za którymi się chowam

[Vilan z Alandu]

Wiersz o aurze. Szczerze mówiąc w poezji to "dosięgalny" było jakoś tak bardziej w klimacie niezwykłości wraz z tym liliowym pancerzem. Ta druga wersja taka trochę bardziej przyziemna. Ale jak zwał tak zwał.

[Witold Kiejrys]

Wybieram dosięgalny. Za Vilanem powtórzę - wpisuje się w klimat wiersza, nb bardzo ciekawie skonstruowanego. - Za Tobą, wietrzę z siebie młodość!

wk

[Izabela]

Bardzo dziękuję Wam wszystkim. W takim razie zostawiam jak jest.