[Lucy]

*** draśnięta tobą i dzikością głogów




draśnięta tobą i dzikością głogów
mrużę pragnienia skrótem myśli
nim samotność zapachnie
niebłękitem rozstań

połoniny i madonny
jeszcze uczą mnie milczeć
urodą bizantyjskich artefaktów
na wysokościach

więc dopóki w spojrzeniach
ślad wczorajszych obietnic
dopełnij pory śnień
kantatą na dwoje ust

bo brzaski wciąż niesyte





17 listopada 2008 r.

[Leszek Wlazło]

Lubię Twoje spojrzenie bo widzę, dotykam i czuję wypowiadane słowa Lucynko

[nuta niepokorna]

wszystkie absolutnie piękne Twoje zwroteczki - absolutnie i na maxa... Zachwyciłam sie na amen i stoję jak słup soli - niech ktoś mnie uszczypnie - bo mi juz tak zostanie ...

[Lucy]

[Lucy]

[Marek]

[Marek]

Nutko, Nutko - szczypię, ale nie za mocno - pozostań na chwilę pod urokiem lucynkowych słów z puzderka Jej duszyczki na klejnoty niebywałe ...

[Lucy]

[Irena]

[Lucy]

To wielka radość, czytać taki komentarz. Dziękuję Ireno

[amandalea]

[el]

Kod:

połoniny i madonny jeszcze uczą mnie milczeć urodą bizantyjskich artefaktów na wysokościach

Majstersztyk Lucy

[Lucy]

[Lucy]

[Elżbieta]

Lucy
ja tu byłam jeszcze wczoraj, jak było jeszcze pusto...
drasnęły mnie dzikie głogi - tytuł od razu zatrzymuje i wprowadza w nastrój, i jest - według mnie - tak ważny, że cały wiersz czyta się po prostu jak jego rozwinięcie.
Cytatów nie będzie - podoba się w całości.
serdeczności
E