Witaj Darunia. Wiersz oceniłaś bardzo dobrze, za co serdeczne dzięki. Ale jeśli są jakieś mankamenty w tym wierszu i wskażesz je, to będę wdzięczna. Uśmiechy dla Ciebie, choć pogoda nie nastraja optymistycznie.
widzi przejechanego kota
po którym dopala się czerwona plama
Spokojny wiersz , ciut w nim inwersji, których można by uniknąć bez szkody dla wiersza(jak mi się wydaje ), a to co powyżej, to mi się najbardziej podoba
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza
Dzięki amandaleo za zajrzenie do mojego wiersza. I witam Cię bardzo ciepło, wczoraj dołączyłam do forum. Innych uczestników dyskusji powitałam przy temacie "piękna siostra zakonna".
przymrozkiem odsłaniającym jezdnię
toczy koraliki na drugą stronę
świata
zgrabiałymi palcami żurawie zamknęła
na zardzewiały klucz
...
nie do wiary – szepcze
że wiatr tu posprząta
deszcz zmyje zieleń
zieleń zmyje deszcz
Witaj JBS
Bardzo ładny wiersz, doskonała metaforyka, a to co "wytłuściłam" dla mnie magiczne.
serdeczności E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
Witam Ewo, masz rację z ta inwersją, nie każdy wiersz musi być super! Zdarza się, że coś mi nie wyjdzie. Co do finalnej zwrotki, to myślę, że "zabierasz" ją do swego serduszka, inaczej bym nie dała. To fakt, że te ostatnie dwa wersy podobają się, w moim miejscu zamieszkania też. Czasem uda się coś fajnego napisać. Tobie pewnie też.
pozdrowionka