Wiek: 46 Dołączyła: 16 Sie 2008 Posty: 260 Skąd: Royston
Wysłany: 2008-11-22, 20:26
Bardzo ładne, pasuje mi do wiersza Pawła o nimfie.....
Pożegnanie w zupełności można tutaj odczytać, widzę bardzo smutne pożegnanie do tego,...
to jest świetne Lidio
serdecznie pozdrawiam
Alicja
_________________ W pogoni za tym, czego dotknąć się nie da..
Bardzo ładne, pasuje mi do wiersza Pawła o nimfie.....
Pożegnanie w zupełności można tutaj odczytać, widzę bardzo smutne pożegnanie do tego,...
to jest świetne Lidio
serdecznie pozdrawiam
Alicja
Dziękuję Alicjo i jest mi niezmiernie miło, że zajrzałaś pod moją graficzkę i jeszcze na dokładkę spodobała Ci się
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza
Fascynuje mnie mnogość obrazów zaprzęgnięta do zobrazowania motywu. Jest jesień, zachód, i skały rozbite marzeniami a w to wpleciona kruchość, która mimiką sylwetki wyraża niewypowiedziane.
Fascynuje mnie mnogość obrazów zaprzęgnięta do zobrazowania motywu. Jest jesień, zachód, i skały rozbite marzeniami a w to wpleciona kruchość, która mimiką sylwetki wyraża niewypowiedziane.
I jeszcze morze i prawie niewidoczna łódka
Dziękuję Leszku i cieszę się z twojej wizyty
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza
sobie powiększyłem i sobie pooglądałem i sobie myślałem co też myślała autorka tworząc tę grafikę ...
nie widać żegnającego ale widać że dla Niej był ważnym ...
odpłynął ku zachodowi słońca szukac Atlantydy
zostawiając Wenus ze smutkiem który pokazuje schyleniem głowy
całym ciałem ....
sobie powiększyłem i sobie pooglądałem i sobie myślałem co też myślała autorka tworząc tę grafikę ...
nie widać żegnającego ale widać że dla Niej był ważnym ...
odpłynął ku zachodowi słońca szukac Atlantydy
zostawiając Wenus ze smutkiem który pokazuje schyleniem głowy
całym ciałem ....
Dziękuję Marku i pozdrawiam ciepło ciesząc się, że coś tam nadal znajdujesz mimo wszystko w tych moich grafikach
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza
Oj nie dziw się tak Marku , tyle masz zajęć, pięknych wierszy na PS-ie, prozy, fotografii i innych grafik,a jednak zaglądasz do moich, co jest bardzo miłe i dziękuję Ci za to
Smutna sylwetka, wokół niej dostrzegam lekkość skrzydeł motyli, a wszystko na tle zachodu słońca i znów te ciepłe barwy , od razu ciepełko się czuje... Podczas gdy za oknem szaro i biało... Tak, tak we Wrocławiu śnieg spadł...
Li, gdybym kiedyś w pewnym miejscu nie widziała podobnych barw i form, to pomyślałabym, że to nieprawdziwy świat...
Tylko, czemu tu znowu tak smutno u Ciebie, mimo tego ciepła i światła?
serdeczności E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
