[Elżbieta]

wiem, że


szepty chmur jak modlitwy podniebne
lot jaskółek w horyzonty pod słońce
wszystkie deszcze półksiężyce chcę zebrać
kłębki przeczuć i marzeń bez końca

otulona złotoszarym obłokiem
jak domowym puchatym szlafrokiem
w ustach jeszcze czuję smak wiśni
tak prawdziwy a może się przyśnił

łapię drobne znienacki do siatki
z zagadkowych połączeń utkanej
na tymczasem brak logiki nie martwi
ja poczekam na odpowiedź tu sama

przyjdzie chwila gdy w końcu odkryję
co ich es albo flores mogą znaczyć
kiedy bezsens się w pustce rozpłynie
no a życie się ułoży zgodnie z mapą

w szepty chmur co w modlitwy pod niebem
zapisują się w górze nade mną
wchodzę co dzień i słucham i nie wiem
nigdy nie wiem niczego na pewno

© Elżbieta 09.23.2008