[Elżbieta]

wiesz dlaczego tu wracam


jest mnie tu więcej
niż gdziekolwiek na świecie
ciepłe sny i marzenia pod sufitem
kłębki wróżb w cynamonie i wanilii

i ten stół z politurą jak lustro
sęki na nim wrysowane palcami
kiedy nie wiesz co jeszcze powiedzieć
w słojach drewna błądzisz zamyśleniem

no i drzewa wchodzące przez okna
z ciekawością zieloną i szumną
zaglądają nam w talerze i kubki
grają tańczą swoje senne adagio

otwieramy okna w kalendarzach
lustro stołu matowieje i pęka
zmarszczki czasu coraz mocniej splątane
kruchą ciszą króluje poranek

słońce łasi się złoty psiak na podłodze
co wędruje od kąta do kąta
szuka ciebie i mnie utęsknione
czeka wiernie nasza rzeczywistość


wiesz dlaczego tu wracam
jest tu nas więcej niż gdziekolwiek
na świecie tym tamtym lub każdym
spokój nasz pokój nasz dom
i my

© Elżbieta 11.12.2008