[Leszek Wlazło]

bezmiar miłości

porozlewane kształty w barchanowych majtkach
tchu pozbawiają fałdy góry i doliny
zakola i zakręty potrafiłbym liczyć
lubieżnie od wieczora aż by świt mnie zastał

ni rozum ani palce myśl pośpiesznie zgasła
nie mogą nie potrafią objąć anielicy
upajam się zapachem ciałem smakowitym
natura rozścieliła po horyzont atłas

czy zdołam ujść wrażeniu że gdy puszczą haftki
wolnością tknięty żywioł naprze siłą rączych
oddechu nie wystarczy zduszonemu gładkim

wodzirej noc szalona chuć porywa w pląsy
czy dojrzy że do śmierci poprowadzą drgawki
ekstazą byt poczęty szał w bezdechu skończy

[amandalea]

[Marek]

j.w.! x 2

[Leszek Wlazło]

Jesteście oboje łobuziaki milcząc w obliczu taaakiego bezmiaru miłości.

[eva_14]

[amandalea]

hmmm...choć z drugiej strony biorąc pod uwagę puentę chyba raczej nie wypada

[Baszka]

barchany

[Leszek Wlazło]

Ha ha ha aleście się nagadali.

[Marcin]

Bo tu nie gadać, ale śmiać się trzeba, kiedy wiersz rozwesela
a śmiech to zdrowie więc oprócz poezji, nieco zdrowia nam dajesz

[Lucy]

Brawo - za formę, za rymy, za poczucie humoru i garść uśmiechu dla bliźnich

Pozdrawiam ciepło

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]