POSTscriptum :: Zobacz temat

amandalea · Wysłany: 2007-10-20, 16:05 **i noc polarna ma swój koniec**

gdzieś lecz nie wiadomo gdzie dokładnie
koło tej bajki toczy się dzień za dniem
w sieci ją złapał słoneczny promień
barwną tęczą na niebie się mieni

a cóż to było spytasz ciekawie
usiądź obok na skoszonej trawie
zamknij oczy słyszysz szmer strumieni
może coś w życiu swoim dziś zmienisz

jesteś gotowy więc było to tak

w pewnym miasteczku raczej niedużym
żył dobry krawiec zawsze ponury
smutnie odziany garbił ramiona
twierdząc z powagą - dzień mój już skonał

gdy nikt nie widział codziennie rankiem
jabłoniom szeptał mądrości - jakie
no właśnie takie że mają szatę
pięknie zieloną strojoną kwiatem

w zachwyt owoce go przyprawiały
świadczące o smaku już dojrzałym
zroszone czoło wtulał w pień szary
uśmiech zakwitał zaczarowany

pośród konarów błądził dłoniami
świat aromatów słodko go mamił
w tej jednej chwili szczęściem pijany
przez zły los nie czuł się pokonanym

lecz słysząc kroki posępniała twarz

nawet łagodnie szumiące drzewa
i liść co jesienną już pieśń śpiewał
odchodzili widząc zamknięte drzwi
szarpane wietrzyska pazurem lwim

choć w bajce tej smak goryczki czujesz
nawet noc ciemna snu potrzebuje
odpłynie z zimą w odległe kraje
z ciepłym uśmiechem czeka los grajek

19.09.05r.

Ninoczka · Aga Wiek: 68 Dołączyła: 20 Paź 2007 Posty: 1743

Nie ma co być smutnym i ponurym też
trzeba wybrać uśmiech - wspaniała to...rzecz (że tak niepoetycko zakończę)

Cytat:

zamknij oczy słyszysz szmer strumieni
może coś w życiu swoim dziś zmienisz

Świetne motto życiowe dla każdego człowieka!
Wystarczy wprowadzić w życie, czyn!

Marcin · Wiek: 49 Dołączył: 16 Wrz 2007 Posty: 4610 Skąd: Lubin

Przyjemnie mi się czytało tą bajkę! Czytałem już ją wcześniej, ale wróciłem, bo nadal z zainteresowaniem przemierzam jej wersy, by w końcu zatrzymać się na znakomitej puencie.