[Fred]

Los ją przedziwną wiódł serpentyną
Bo nazbyt wcześnie została wdową
Z małżeństwa miała córkę jedyną
a z ruchomości szafę trzydrzwiową

Wolna sobota, znów brak zajęcia
Jednakże jakimś szczęśliwym trafem
Dziś zaprosiła na kawę zięcia,
Aby jej starą naprawił szafę

W jej wnętrzu kryły się tajemnice
I mól niejeden w tym meblu siedział
Bluzki, koronki, figi, spódnice
Lepiej mój zięciu żebyś nie wiedział.

Dawniej w salonach wykwintnych stała,
pamięta stare i dobre czasy;
dziś nadwątlona i zmatowiała;
gderliwie skrzypią stare zawiasy.

Klucz się w antycznym zamku obraca,
ale dopiero późnym wieczorem,
gdy zięć usterki wszystkie wymacał,
Szafa stanęła przed nim otworem.

Na utrudnienia żadne nie zważał;
mebel odświeżył i wypucował,
bo potrzebuje szafa stolarza
i potrzebuje zięcia teściowa.

[nuta niepokorna]

zgrabnie i z jajem ....gratulacje ogromniaste a za puentę

myślę że wszystkie teściowe i wszyscy zięciowie byliby uszczęśliwieni takim spuentowaniem ich jakże niekiedy dylematycznej symbiozy .....

Świetnie Fed.!!

[Fred]

Dzięki.
Rad jestem iż podzielasz moje zdanie, że meble zabytkowe należy konserwować.

[skaranie boskie]

Wiesz Fred,
czytałem ten wiersz powoli, wsłuchiwałem się w ten skrzyp zawiasów, zgrzyt klucza w zamku i...
I widziałem oczyma wyobraźni tę heterę - teściową.

Powaliłeś mnie puentą.