[Elżbieta]

biały dzień z wiewiórką w dolince


i któżby pomyślał
jak na bis
biały sen pod koniec
płaczącego marca
a szykowaliśmy już baźki
do koszyczków kudłate

i któżby pomyślał
melodia na dachu
stuka jak dzięcioł ułamana gałąź
niebieska łata okna
utkana koronkowym światłem
odbija zmarznięte dłonie nieba

i któżby pomyślał
że krokusy i że wierzby
pęcznieją pod śniegiem
płynie strumień bluszczu
a wiewiórka liże
bryłę soli

i któżby pomyślał ...

© Elżbieta
dwudziestego dziewiątego dnia marca 2009 roku