[Elżbieta]

nieco później gdy lata liczą się same
(mężowi i sobie)


pamięć w bieli
dominowała
inne barwy
w zapomnienie ubrane

świat w zapamiętaniu
tańczył zawstydzony
śnieżna nie tylko suknia

skok w przyszłość przez zaspę
w szpilkach
odwaga niewinności i niewiedzy

jak sowiecki szampan
w krysztale
przeczucia ekskluzywnie dobre

choć posiadamy nic
poza nami
kredyt na życie
węzeł na cztery dłonie
plus supełek

eternity było jeszcze
obcym słowem

ave maria spod nieba tylnej nawy
prowadziło do ciebie
niosło welon nut
zamykam oczy
na dobre i na złe

wypełnia się echem
wróżba kwietniowego śniegu

© Elżbieta
szóstego dnia kwietnia 2009 roku