[Leszek Wlazło]

najprostszy klucz

umiała dobierać słowa
którymi otwierała uśmiech
balsamiczny okład
pozwalał brzemię unieść

docierały gdy dawał się przygnieść
ciężarem ponad siły
były tlenem w codzienności dymie
kiedy już na nic nie liczył

słysząc ich brzmienie
przywoływał obrazy przed oczy
zdołał dzielące przebiec
ożyć

[Maryla]

Leszku Ty potrafisz wywołać z ukrycia, słowa które cieszą, inspirują i czarują..

Jeśli znasz fachowca,
który klucze magii
potrafi dorobić …
z marzeń i fantazji,
to się zapisuję
w kolejce do niego,
bo chciałabym uśmiech
mieć mój dla każdego…

Zapisałam się własnie w kolejce po Twoje następne słowa...
Z ciepłem pozdrowień

[Leszek Wlazło]

Kokietujesz Marylko Ty klucz do naszego uśmiechu masz już od dawna, a nawet śmiem powiedzieć, że od zawsze.

[amandalea]

Piękny ten najprostszy klucz ...tylko powiedz Leszku czemu go nie dostrzegamy goniąc za czymś niespotykanym, wyjątkowym, po to by po drodze zgubić wszystko co mieliśmy??

[Marcin]

Przeczytałem z wielką przyjemnością. Wiersz, do którego będę wracał.

[Marek Olszewski]

...wiersze Leszka są przyjemne. W tym utworze słowo "tlen" brzmi jakoś syntetycznie i nie pasuje do całości klimatu (zaznaczam, że w moim odbiorze - inni mogą czuć to inaczej).

[eva_14]

klucze mamy w sobie, często jednak nie możemy znaleźć zamka, do którego pasują

wiersz, no cóż...jak zwykle mi sie podobał. Niczego nowego tu nie wymyślę