[Leszek Wlazło]

niezatarte

nutami wspomnień płynęła młodzieńcza miłość
ubrana w nieporadność speszone dotknięcia
rumiane policzki dodawały uroku chwilom
szarobury wypiękniał

zielone oczy pamięć pomyliła z niebieskimi
kiedyś drzewa w parku sięgały nieba
zobacz wiewiórka czy rudą kitę widzisz
nie martw się tym co Janek powiedział
strzępy rozmów uwypukliły słowa
uśmiech wpisując w obraz

cóż jest takiego w minionych
że błyszczą zimową sanną kwiecistą łąką
sentymentalny promyk
dodaje uroku pąsom

[amandalea]

Pięknie...nostalgicznie...ciepło...ale wyrzuciłabym z pierwszej strofy i oraz świat...czytałam na głos

[Leszek Wlazło]

Masz rację Lidziu. Dziękuję i już poprawiam.

[Maryla]

Leszku niezatarte wrażenie robisz swoimi wierszami
Pod wrażeniem jak zawsze ....

młodzieńcza miłość, tak jak mówisz,
pachnie i wabi łąką ciepłą,
uchyla wieko wspomnień serca
upiększa gdyby coś uciekło…

jest tchnieniem rześkim, pełnym słońca
czas się zatrzymał, gdzieś w oddali
na skrzydłach chciałbyś tam powrócić
gdyby Ci takie dzisiaj dali...

Ja chciałabym powrócić