[eva_14]

zaczekam konwalią w majowym uśpieniu
haftując miesiące w nieznany gobelin
przesunę wskazówki po skórze w półcieniu
dotykiem łodygi wygładzę nasz kielich

ułożę posłanie z ozdobnych kamyków
co z godzin tygodni uplotły pragnienie
do końca spragniona pod spazmem okrzyku
zabiorę nagrodę chowając się w ciebie

doczekam jaśminem zapachem zmieszanym
z jasnością pioruna po burzach oddania
powoli ostrożnie napełnię nam dzbany
sklejone słowami - a ty się nie wzbraniaj

poczekam lawiną niechcianej jasności
co poznać się dała ulotnej godzinie
pomału ostrożnie w bezwstydnej nagości
jak widz i jak aktor cierpiący niewinnie

przeczekam roztopy otwarte wilgocią
chwytając nozdrzami parzące powietrze
przygasnę na moment już o nic nie prosząc
otulę nas sobą w nadziei na jeszcze

[amandalea]

Wiersz obietnica pełna ciepła...ładny wiersz

[Leszek Wlazło]

powiem więcej urzekający

[Marcin]

Sama przyjemność w zaczytaniu Wiersz, do którego na pewno jeszcze wrócę.

[Maryla]

To czekanie majową konwalią, jaśminem bardzo mi odpowiada
Zbieram nagrodę …czytają Twój wiersz

[eva_14]

jesteście bardzo łaskawi, dla mnie niegodnej pochwał
bardzo duże dziękuję

[Gość]

Cytat:

dla mnie niegodnej pochwał

przekoro , przekoro

Cytat:

przeczekam roztopy otwarte wilgocią chwytając nozdrzami parzące powietrze przygasnę na moment już o nic nie prosząc otulę nas sobą w nadziei na jeszcze

tym na pozór alogicznym zakończeniem ujęłaś mnie najbardziej

wiosennie
par

[eva_14]

dzięki Pawle. To dla mnie zaszczyt, kiedy czujesz się ujęty