[Elżbieta]

wsłuchując się w jesieni utarte obrazy



i jesień jesień jeszcze dodaj
do płócien napiętych ponad nami
w granatach głębi horyzontu
złocieniem ogrzej podsuszonym

i pola pola jeszcze rozwiń
matową enigmą lepkich mgieł
igłami ostów naostrz wyobraźnię
niech się chochoły przeszłe roztańczą

i deszcze deszcze jeszcze rozlej
cynowe strużki po szkle nieba
chmury ciężarne rozłożyste
melodie chandry i milczenia

i serce serce jeszcze ochroń
czerwienią zagubioną w czasie
wieczorem który w październiku
trwa aż po wróżbę spokojnego snu

© Elżbieta
siódmego dnia października 2009 roku