[Elżbieta]

ponad lasem księżyc usypia



kosmate cienie
w srebrnym puchu
zaczepiają gwiazdy
cynowe dzwonki

spóźniona czerwień
jagód słodzi mróz
szron szkli szczodrą ręką
rozwija kruche szkice

rano stopnieją
koronkowe krainy
znikną mapy
nocnego misterium

w oddechu bladego słońca


Cykl: Kilimy, jelonki, makatki
(pierwszy obrazek)

© Elżbieta
ósmego dnia grudnia 2009 roku