[justyna]

Moje Radomsko jak cię nie kochać
Starych uliczek i starych domów
Park Świętojański cieniem utuli
Ciepłem nie znanym dawniej nikomu.

Jan Nepomucen patrzy z wysoka
Na twą ławeczkę i starą szkołę
A obok ciebie przechodzi ona
oczy błekitne - usta czerwone

Jak cię nie kochać moje Radomsko
Wąskich uliczek - starych kamienic
Własne marzenia tobie oddałem
W naroża ulic i w drzew zielenie

Jan Nepomucen patrzy z wysoka
Na twą ławeczkę i stara szkołę
Miłość rozkwitła na niej szalona
Teraz siedzicie tutaj we dwoje

Jak cię nie kochać cudne miasteczko
Na twoim bruku trawię swe życie
W przyszłości utul też moje serce
Prosi cię o to prosty marzyciel