Zbigniew Jerzyna (ur. 9 maja 1938 w Warszawa) - poeta, dramaturg, eseista, edytor.
Studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował poezją w "Nowej Kulturze" (1957). Debiut książkowy w 1963 "Lokacje" - poezje. Był redaktorem „Widzeń”, „Orientacji”, „Integracji” oraz później „Kultury” i „Przeglądu Tygodniowego”. Założyciel Spółdzielni Wydawniczej „Anagram”, długoletni przewodniczący jej Rady Nadzorczej, doradca programowy. Laureat wielu nagród literackich. Jego wiersze i słuchowiska przetłumaczono na 35 języków.
Będę was żegnał odwróconych twarzą
jak miecz dobyty w powietrzu.
Już nawet gołąb nie uwolni ze snu
dni co otwarte w słońca oczywistość.
To nic, że pójdę trochę pochylony
skupiony w ziemię coraz bardziej płaską.
Szyi przegięcie pod bezsłowny topór.
A ważny tutaj tylko cień topora.
Miłość jak dotknięty kamień
Trudno jest przeżyć jeden dzień
gdy tak pomyślę
że trzeba przeżyć cały dzień
z tym wszystkim co mi się przydarzyło
i co jeszcze może się stać
drżę o poranku
w południe przeklina mnie mój cień
o szarej godzinie napełniam się sobą
do niebezpiecznych granic
w nocy
wołam o pomoc do gwiazd
Z.Jerzyna
_________________
Zbyt smutku by to powiedzieć.
Drzewa oszukują
Tymczasem w blasku tylko idą wody.
Tylko ziemia jest twarda.
