[pasikonik]

wiedział jak rzeźbić czas


Andrzejowi Ciachowi


w jakiej go szkole uczyli
czym wyrzeźbić czas
który pień zabrać z buczyny
gdy natchnienia brak

brał czasem pierwszy lepszy
bo na jutro już
zegar w pudło trzeba było zmieścić
a tu wieczór tuż

dłuta tępe znowu
życiu brakuje tchu


Ref. gorzałki łyk przed zakrętem
gorzko dziś smakuje
a przepitki nie ma
wiatr obrócił się na pięcie
dobrze że pogoda choć piękna


w farbach barwę trudno znaleźć
gdy szarość skaża dni
dobrze że wczoraj w bieszczadzie
umiał z przyszłości kpić

dziś może zbierać z połonin
niepamiętliwą rdzę
w dolinach wołać - wietrze porwij
dokąd mnie zabrać - wiesz

chwilę jeszcze milczy
pyta - druhowie gdzie


Ref.


czasem samotność pomaga
łatwiej bez drżenia rąk
na czasie dłutami sęki wygładzać
z pieśni usuwać trąd

to nic że drzwi nikt nie trzyma
i chcą przyginać kark
to nic że blisko zima
na progu warto trwać

czekać na głos z oddali
do życia jeden znak

by nigdy już nie mówić
że sensu brak
że


Ref.


nie mówić


Ref.


już nigdy
już nigdy