!. w poezji włoskiej krótki utwór liryczny pochodzenia ludowego, zbliżony do sentencji lub epigramatu, składający się z trzech wersów 11-zgłoskowych, z których pierwszy i trzeci połączone są asonansem, lub konsonansem;
2. w poezji włoskiej utwór złożony dwu 11-zgłoskowców poprzedzonych wersem zawierających apostrofę do kwiatu, rośliny lub jakiegokolwiek zjawiska; jeśli całość taka powtarza się w utworze jako refren, nazywana jest również ritornello. Stylizacyjnym nawiązaniem do formy włoskiej jest np.:
Smętna jesieni!
Wabi mnie krasa twoich lic ponętna,
Choć żar słonecznych już zgasł promieni...
Jesieni smętna!
Jak ta rżysk plama opalem się mieni,
W drzewach zamarły serdecznej tętna...
(H. Wroński, Stornello)
(Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich)
