[el]

nie widuję jej już od tygodnia

nie zaznała nic prócz kalectwa myśli
a lata wyczekiwania na nagły cud
zaobfitowały zgarbionym gniewem

wystawanie pod progiem świątyni
oswajało tylko katedralne gołębie
i nabijało kolejne guzy upokorzenia

wielka spokojność nie nadchodziła
uzdrawiała inne zwiędłe ciała

dni wzmacniane purpurą z karafki
rzeźbiły głębszą niewiarę w oczach
zmuszając wątrobę do rezygnacji

gdy wyznaczyła czas wejścia w zorzę
darowała sobie wszelkie rozgrzeszenia
pobłogosławiła pomarszczone czekanie

czy koronka przy tej starej sukni
nie jest zbyt frywolna na konanie
20.01.06