[el]

rozgrzewa się wydając żywiczny zapach
niezmiennie złocisty słowem i pieśnią
potarty ciągle przyciąga zabiegane myśli
i słonecznieją pod wpływem spojrzenia

słowiański jantar bywa złocisty jak miód
lub ciemnieje z nagła jak noc listopadowa
czasami z przejrzystością oka dziecka
zaszkli się nagłą kruchością chwili

popatrz do wnętrza bursztynu
nie po to byś wróżył z barw
lecz by przywieść perlisty spokój
piasek bałtycki i łzy igieł sosnowych

jeszcze nie czas z szeptem metafor
spłynąć wspomnieniem po pniach drzew

21.12.06