[pasikonik]

Teatr cnót głównych


Puste ramy dekoracji
Rozstawione na około
Pierwszy krzyk oznajmia światu
Spektakl życia czas rozpocząć

Wiara w prawdę pierwsza znika
Ostrym światłem oślepiona
Trudne kwestie pominięte
Chociaż Sufler podał słowa

Rekwizyty sensu sztuki
Pogubione podczas przerwy
Brak nadziei znaczeń szuka
One też odeszły w niebyt

Z nowoczesnych scenariuszy
Usunięto czyste strony
Brudne słowo goni drugie
Nienawiścią naznaczone

Wszystkie role odegrane
Pokłoniły się na scenie
Czasu brakło? Może starczy
By zrozumieć gry znaczenie?

Sztuka krótka – brawa krótkie
A na bis ostatnia scena
Niepotrzebna – wszyscy wyszli
Jeden Widz sztukę ocenia