[Wiesław Jarosz]

Ani to wojna, ani polowanie, a ludzie ludzi podchodzą, ludzi mają w pogardzie, ludzi eliminują. Tacy do przodu, tacy cywilizowani, tacy cwani. Jakby to była tajemnica jakaś, czy wiedza tajemna, że kto, jak kogo traktuje, tak będzie wszystkich traktował. A choćby i nie chciał, dobierze się i do siebie. Nie ma pośpiechu, śmierci, ani siebie nie przechytrzy.