[nuel]

Zródło wiecznego pożaru wszystkie
śmiechy okrzyki milczenia zdania
pozwólcie mi się wedrzeć do waszego
świata porwijcie mnie huragany cwałujące
przez morza i lądy ponieście mnie aż
stracę rzeczywistość z oczu żeby lepiej
zrozumieć żeby być waszym pierwszym
słowem

[Elżbieta]

Troszkę krótko i by się chciało więcej, ale to Twoja decyzja.


Istotnie: "Na początku było słowo" - źródło wiecznego pożaru.
Sama prawda.

[Damiano]

To nie jest proza poetycka. Mnie kiedyś karcono za znacznie dłuższe i bardziej przypominające prozę poetycką teksty. Teraz jednak widzę łagodność i obojętność czytelników. A szkoda. Nuel, w zamiarze miała to być poezja?

[wyrejestrowana]

Jak obejmie się tekst ciągłą frazą, zaopatrzy w interpunkcyjne znaki, to czemu nie
Tu pozwolę sobie zacytować Zbigniewa Herberta "SKRZYPCE" ze zbioru "Hermes, pies i gwiazda":

Skrzypce są nagie. Mają chude ramionka. Niezdarnie chcą się nimi zasłonić. Płaczą ze wstydu i zimna. Dlatego. A nie, jak twierdzą recenzenci muzyczni, żeby było piękniej. To nieprawda.

[nuel]

Składnia mówi sama za siebie, choć bez interpunkcji, co czyni własną formę wypowiedzi.

[wyrejestrowana]

Dyskusyjna odpowiedź; dla befaniji nieprzekonująca
Ale befanija to nie nuel sprawę przeto ucina cążkami do paznokci